نگریستن, عشق , انتظار, مرگ
مسكوت تر از روزهاي گذشته فرياد سكوت را سر مي دهم گل و لاي كوير را به خستگي پايم فرا مي خوانم و چشمانم را در فراسوي غرورانتظار گم مي كنم من ويرانم ... نابودم ... يا كه نه در ميان شراب وار بودن دنيا مستم نمي دانم ... خدايا ... در مرحله سلوك عشقت گريبان گير شدم و حال لحظه هاي جنون دوريت را مي شمارم آري خدا ... من بهر ما شدنمان مرگ را منتظر مي مانم . ( ستاره )
نوشته شده در سه شنبه چهاردهم اسفند 1386ساعت
11:7 توسط ستاره| |
| Design By : Night Skin |
من ستاره . متولد 1365 .اهل همدان . دانشجوی روانشناسی .عاشق خدا و حضرت آقای مجذوب علیشاه , یارانش و دراویش گنابادی . دوستای عزیزم رو دوست دارم . هیچ واهمه ای ندارم از اینکه دیگران راجع به من چی فکر میکنند .از بی عدالتی رنج میبرم . از دروغ و نیرنگ بیزارم . رنگ آبی رو می ستایم . کاکتوس رو بوسه میزنم . کلاغ رو نوازش میکنم و از غروب متنفرم .و یه نصیحت... از تراوش ذهنم برداشت نکنین .
