نگریستن, عشق , انتظار, مرگ
بر روی ماه قدم زدم ... و با ستاره صحبت کردم ... سراغت را گرفتم ... چیزی نگفتند .. پس همه جا را گشتم ... همه جا را رفتم ... آخر جستجو بیهوده بود ... چون خدای من ... خانه ات در قلب من بود ... ( ستاره) خدایا ... آدمیان اینجا مرده اند ... زمین بوی مرگ می دهد ... و عشق از ترس پنهان شده است ... دگر بس است ... بیدار شو .. من هستم ... نگاهم کن ... زنده ام ... نفس می کشم ... آری من منتظرم ... منتظر قطعه ی گمشده ام ... همانی که در آن سوی مرزهای عاشقی انتظار مرا می کشد ... پس خدایا بیدار شو ... من و او هنوز زنده ایم . ( ستاره )
من خورشید را دیدم
نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387ساعت
23:54 توسط ستاره| |
نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند 1387ساعت
23:18 توسط ستاره| |
| Design By : Night Skin |
من ستاره . متولد 1365 .اهل همدان . دانشجوی روانشناسی .عاشق خدا و حضرت آقای مجذوب علیشاه , یارانش و دراویش گنابادی . دوستای عزیزم رو دوست دارم . هیچ واهمه ای ندارم از اینکه دیگران راجع به من چی فکر میکنند .از بی عدالتی رنج میبرم . از دروغ و نیرنگ بیزارم . رنگ آبی رو می ستایم . کاکتوس رو بوسه میزنم . کلاغ رو نوازش میکنم و از غروب متنفرم .و یه نصیحت... از تراوش ذهنم برداشت نکنین .
