نگریستن, عشق , انتظار, مرگ
لحظه ی درنگ نیست باید سکوت کرد و رفت در این وادی آدم پرستان خدا خموش خوابیده ... باید رفت ... صدای آشنا به گوشم راه نمی یابد ... دستی گیسوانم را نمی نوازد ... سازم خود را به مردن زده است ... و اشکهایم فراری تر از پریشانی لقب بیابان به خود داده ... و من ... و من ... گم شده ای در هجوم وادی وحشت ... میروم ... میروم ... تا با خستگی کوله بار پر از گلایه خدا را بیدارکنم . ( ستاره )
نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم آذر 1387ساعت
12:51 توسط ستاره| |
| Design By : Night Skin |
من ستاره . متولد 1365 .اهل همدان . دانشجوی روانشناسی .عاشق خدا و حضرت آقای مجذوب علیشاه , یارانش و دراویش گنابادی . دوستای عزیزم رو دوست دارم . هیچ واهمه ای ندارم از اینکه دیگران راجع به من چی فکر میکنند .از بی عدالتی رنج میبرم . از دروغ و نیرنگ بیزارم . رنگ آبی رو می ستایم . کاکتوس رو بوسه میزنم . کلاغ رو نوازش میکنم و از غروب متنفرم .و یه نصیحت... از تراوش ذهنم برداشت نکنین .
