نگریستن, عشق , انتظار, مرگ
قاتل قلب مرده ام ... بايست ... نرو ... ببين ... بشنو ... صداي هق هق ديوارها را كه بهر مردنم ناله سر مي دهند پنجره ي كوچك آبي ام را كه كور بهر ديدن شده است كاكتوس هاي غريبم كه زيبايي شان را از ياد برده اند و كلاغ سياه دوست داشتني ام كه اشك چشمش ديوانه ام مي كند آه ...اي قاتل قلب مرده ام ... ببين ... بشنو ... كه اشك هايم چگونه دنيا را باراني مي كند گور قلب شكسته ام را به چه بهايي حفر مي كنم و بي آرزويي ام را به تاوان مرگ به دوش مي كشم آري اي قاتل قلب مرده ام ديدي ... حالا بگو ... آيا اميد خوشبختي تو مرگ ستاره بود ؟ ( ستاره )
نوشته شده در دوشنبه پنجم فروردین 1387ساعت
12:46 توسط ستاره| |
| Design By : Night Skin |
من ستاره . متولد 1365 .اهل همدان . دانشجوی روانشناسی .عاشق خدا و حضرت آقای مجذوب علیشاه , یارانش و دراویش گنابادی . دوستای عزیزم رو دوست دارم . هیچ واهمه ای ندارم از اینکه دیگران راجع به من چی فکر میکنند .از بی عدالتی رنج میبرم . از دروغ و نیرنگ بیزارم . رنگ آبی رو می ستایم . کاکتوس رو بوسه میزنم . کلاغ رو نوازش میکنم و از غروب متنفرم .و یه نصیحت... از تراوش ذهنم برداشت نکنین .
